23 januari 2018

Opvoeden kan niet zonder strijd

Bron: www.me-to-we.nl, 1 juli 2017.

De afgelopen jaren is de tendens in opvoedland geweest dat we onze kinderen steeds meer als gelijken moeten behandelen. De autoritaire opvoeding van vroeger is in het verdomhoekje terecht gekomen want: met kinderen moet je praten, naar kinderen moet je luisteren. Belonen is goed, straffen is fout. En vooral: geen strijd in het gezin.

Maar die tere kinderzieltjes kunnen best wel tegen een stootje, aldus pedagoog Micha de Winter. Opvoeden zonder strijd is volgens hem een utopie en moet je bovendien ook helemaal niet willen. Opvoeden is namelijk per definitie één groot conflict en die strijd moet je aangaan.

Zelf was hij als vader helemaal niet zo’n strijdbaar type, vertelt hij in een interview in Psychologie Magazine. Zijn kinderen zijn inmiddels volwassen, maar achteraf gezien had hij gewild dat hij ze wat steviger had aangepakt. Dat had namelijk meer veiligheid geboden. Thuis als ouder stevig de scepter zwaaien biedt kinderen namelijk duidelijkheid. En dát is waar alle kinderen behoefte aan hebben. Want duidelijkheid is veiligheid.

„Ouders moeten het conflict weer durven aangaan met hun kinderen” aldus De Winter. De kunst is om kinderen te leren wél conflicten aan te gaan, maar op een vreedzame manier. Dus: schreeuwen en je kind een draai om z’n oren geven? Doe maar niet. Maar toegeven omdat je gemopper en een nare sfeer in huis wilt vermijden? Ook geen goed idee.

We moeten als ouders namelijk bedenken dat onze belangen en die van onze kinderen vaak contrasterend zullen zijn. Dat is ook logisch. Een kind heeft namelijk nog niet het intellectuele vermogen om te bedenken dat het niet goed voor hem is om iedere avond alleen maar patat te eten. Een kind is gericht op instant behoeftebevrediging. Aan ouders de taak om die behoeftes in die kiem te smoren.
Dus: grenzen stellen en in de gaten houden wat je kinderen doen, maar wel uitleggen waaróm er bepaalde regels gelden. Kinderen zijn niet achterlijk en ze hebben er recht op dat er met hen gecommuniceerd wordt. Want: hoe klein en onverantwoordelijk ook, het zijn wel mensen.